Een blauwtje lopen

Hoewel hij vermoedde dat zij hem evenveel heimelijke blikken toewierp als hij haar, kruisten hun blikken elkaar niet. Zij was daarstraks, toen de pauze begon na het eerste gedeelte van de theatervoorstelling, ongemerkt bij hem aan de bar komen staan en op onhandige wijze had hij het glas drinken uit haar hand geslagen; hij maakte een weids gebaar tijdens het gesprek met zijn collega. Aanvankelijk reageerde ze verontwaardigd, maar toen hij uitgebreid zijn verontschuldigingen maakte, haar wees op het geluk dat haar kleding niet bevuild was geraakt en aanbood om een nieuw drankje voor haar te bestellen, draaide ze bij. Het zou een uitstekende aanleiding zijn geweest om nader kennis met haar te maken, temeer daar hij werd getroffen door haar schoonheid, maar voor zoiets bezat hij de moed niet, nog niet. Bovendien was hij er niet zeker van of ze ook iemand bij zich had. Daarom was hij, nadat hij haar het glas wijn had overhandigd, weer gaan praten met zijn collega.

Maar nu kon hij zijn ogen niet van haar afhouden. En hij had het onverklaarbare gevoel dat het haar net zo verging. Vooral daar hij meende vast te kunnen stellen dat zij alleen was. Op zich hoefde dit nog geen reden te zijn om hem heimelijke blikken toe te werpen, maar de gedachte drong zich op dat zij verwachtte dat het incident een vervolg zou krijgen. Misschien verdacht zij hem er wel van dat hij met opzet het glas uit haar hand had geslagen. Zeker van zijn zaak was hij allerminst, het bleef bij veronderstellingen.

Het zou bij veronderstellingen gebleven zijn als hij haar niet voor de tweede maal, nu wel met bijbedoelingen, had aangesproken. Zij liet de gelegenheid niet onbenut om hem danig op zijn nummer te zetten. Hoewel hij zich duidelijk vernederd wist, kon hij haar eerlijkheid wel waarderen. Dit was beter dan een vrouw die haar desinteresse kenbaar maakte door hem het duurste drankje te laten bestellen dat verkrijgbaar was, hopende dat dit hem zou afschrikken, of een vrouw die hem beleefd maar verveeld van repliek diende, omdat ze schroomde haar ongenoegen te laten blijken. Ja, het was beter zo. Ook was het beter dat zij, toen hij terugkeerde van een bezoek aan het toilet, niet meer aan de bar stond. De voorstelling ging weer beginnen.